Een maandje geleden heb ik de wedstrijdschoenen weer aangetrokken.
Na de Zandvoort Circuitrun was ik zo enthousiast dat ik 2e paasdag een heerlijke 10 km in Hengelo heb gelopen. 36.49 Minuten was het resultaat en hiermee was ik tevreden. Tevens een mooie 2e plek. Ik merkte helaas ook tijdens deze wedstrijd dat ik het tempo tot 7-8 km goed kan volhouden en daarna word het minder. Ik mis nog tempo duurvermogen. Na Hengelo heb ik mezelf tot doel gesteld wat meer tempowerk te gaan doen dat gericht was op het vergroten van mijn tempoduur. Helaas kwam het er niet helemaal van door werk en liep het soms iets anders. Gelukkig wel een paar goede trainingen kunnen draaien voor Enschede. Mijn plan was om de tijd van Hengelo te verbeteren en een lage 36-er te gaan lopen.

De vooruitzichten werden er niet beter op in de week voorafgaand aan Enschede. Het werd warmer en warmer en laat ik nu net niet goed in het warme weer kunnen lopen.
Uiteindelijk mijn plan bijgesteld en besloten om voor een 1e plek te gaan, niet op tijd te lopen. Dit was niet verantwoord, te warm en ik zat er niet op te wachten om mezelf kapot te lopen. Er komen nog genoeg wedstrijden. Ik ben juist heel blij dat ik weer lekker buiten kan trainen, lekker door de bossen kan dartelen. De blessure heeft mij geleerd anders naar het lopen te kijken.
Voorheen was het meer ‘gewoon’. Je trok de schoenen aan en ging weer voor een training de deur uit. Kilometers maken, goede tijden lopen en de omgeving, het buiten zijn daar stond ik lang niet altijd bij stil. Dat is nu anders, het is juist andersom. Ik loop relaxer, maar wel nog lekker op tempo, doe mijn trainingen en bekijk per dag wat kan en waar ik zin in heb. Ik geniet met volle teugen en ik ben ervan overtuigd dat je hierdoor ook beter presteert!

Met Erwin lekker op tijd richting Enschede. Heerlijk in de schaduw naar de marathon gekeken voordat ik zelf aan de bak mocht. Vanaf de start was ik goed weg en de eerste kilometer was het even tempo zoeken en uiteindelijk vasthouden. Ik had besloten om mijn eigen wedstrijd te lopen. Zelf aftasten wat mogelijk was in de warmte, want warm was het!

Ik kan nu een dag later niet anders zeggen dan wat een hardloopfeestje was het in Enschede! Terwijl iedereen in de tuin of op strand lag genoot ik van mijn 10km en heb ik het maar mooi gedaan! Ik ben heel blij met mijn 1e plek! Met een tijd van 37 minuten is het goed voor nu. Ik heb behoudend gelopen en met verstand gezien de warmte. Ik heb het beste ervan gemaakt om zomaar te zeggen, snellere tijden komen wel weer bij lagere temperaturen.
Het publiek was geweldig en ik heb ervan genoten. Wat een enthousiasme en lekker dollen onderweg om ze op te zwepen. Daarvan ga je alleen maar harder lopen en ik ben zo blij dat ik dit weer kan ervaren!

En…..deze dame liep voor het eerst in een kort topje, dat is al een overwinning! Een stap buiten mijn comfortzone! Mensen met het prikkelbaar darmsyndroom weten dat winderigheid, opgeblazen buik, gevoel en meer ongemakken vaak aan de orde van de dag zijn. Hoe vaak dat ik niet langs de kant stond hierdoor. Ik voelde mij nooit prettig in dit soort topjes. Maar inmiddels heb ik hier lak aan en kan ik dit naast mij neerleggen! Wat anderen denken kan ik nu los laten. Tenslotte loop ik voor mezelf en met dit warme weer is het echt een uitkomst! De boodschap van dit verhaal: soms moet je gewoon eens iets doen, stapje buiten je comfortzone zetten, jezelf uitdagen en het ervaren. En het mooie is dat het dan achteraf meevalt! Zo probeer ik ook mijn sporters, cliënten verder te helpen en te laten zien dat je vaak meer kan dan je denkt! Gisteren heb ik deze strategie op mezelf toegepast.
Tijdens de wedstrijd heb ik er niet eens aan gedacht dat ik met een deel blote buik liep. Ik had ook geen darmklachten, wat wil je nog meer! Een geslaagde test!
Ik ga lekker door trainen en weer nieuwe wedstrijden plannen! In ieder geval geniet ik weer volop van het lopen en hoop nog even mee te kunnen draaien in het wedstrijdcircuit!